“Voor licht bestaat geen wet- en regelgeving. Enerzijds maakt dat het vrijblijvend, anderzijds geeft het gemeenten veel beleidsruimte en de kans om zelf keuzes te maken”, zegt Fenna.
“Binnen dit thema gaat het al snel over lichthinder, daarvan kennen mijn collega’s bij de MilieuKlachtenCentrale legio praktijkvoorbeelden. Te felle verlichting bij sportverenigingen of de zogenaamde ‘sky glow’ van glastuinbouw. Die laatste kent overigens wel rijksregels maar is daarom niet minder omstreden. Hoe dan ook, de discussie wordt steeds breder”, vertelt Fenna. De Provincie Noord-Brabant stelde al een actieplan lichtvervuiling op onder het motto: ‘Donker waar het kan en licht waar het moet’. Daarin staat dat Noord-Brabant al jarenlang steeds lichter wordt in de avond en nacht, met gevolgen voor mens, dier en landschap.
“Het allerbelangrijkst is dat gemeenten grenswaarden in hun omgevingsplannen opnemen”, zegt ze. “Dan is het duidelijk voor bedrijven waar ze zich aan moeten houden. En weten inwoners ook wat redelijkerwijs is toegestaan en wat niet. Daarmee ontstaat volgens haar ook meer houvast voor vergunningverlening, toezicht en handhaving. “Nu ontbreekt die basis vaak nog. Hierom zou ik gemeenten adviseren om de richtlijn Lichthinder van de NSVV (Nederlandse Stichting voor Verlichtingskunde te gebruiken. De grenswaarden uit deze richtlijn, hoewel geen wettelijke ondergrond, kennen namelijk een stevige basis en kader.
